Op tournee in Estland (blog 4)

Een jaar geleden was ik, samen met mijn zus, op tournee in Estland met het Zuid-Nederlands Concert Koor en het Projectkoor Gelderland. Het was in die periode nog maar zeer de vraag of ik wel mee kon op tournee. De nacht voor de eerste repetitie, ergens begin december 2015, kreeg ik namelijk een slijmbeursontsteking in mijn rechterknie. Zo belandde ik niet bij de eerste repetitie, maar bij een huisartsenpost. Ik heb nooit geweten dat zo’n ontsteking zo veel pijn kon doen, wat een verdriet.

IMG_2128Later in diezelfde maand zat ik bij mijn huisarts met het verzoek om een MRI-scan; ik had immers al veel langer last had van mijn knieën. Er was meer aan de hand, dat voelde ik. Een doorverwijzing volgde. In januari 2016 had ik een afspraak bij de orthopeed; hij adviseerde mij op basis van de foto’s (en dus geen MRI-scan) twee nieuwe knieën. Oké, daar wilde ik voor gaan. Maar dat moest dan wel gebeuren ná mijn tournee. Zo’n kans is eenmalig; die tournee ging ik doen!

In februari vertrokken we naar Tallinn. Ik werd aan alle kanten geholpen en mijn bagage werd regelmatig door mijn reisgenoten versjouwd. Fantastisch. De gebouwen waar wij onze repetities hielden waren prachtig, maar heel oud en met héél véél trappen en vrijwel nooit een lift. De trap dus maar. Gelukkig kreeg ik vaak een extra arm toegestoken.

Als het tijdens de repetities te vermoeiend werd voor mij, dan stond er tussen de coulissen meestal wel een stoel klaar. Zo kon ik tijdens het zingen even gaan zitten. Er werd echt met mij meegedacht. Super.

In onze spaarzame vrije tijd waren er ook excursies. Een mooie voettocht met de trap de berg op naar het oude centrum van Tallinn bijvoorbeeld. Voor mij helaas geen optie, mijn zus en ik bleven achter onderaan de berg. Maar ik zou Anne-Miek niet zijn als ik geen oplossing zou vinden; ik wilde ook dat uitzicht zien. Ik was vastbesloten. In overleg met de receptioniste van ons hotel hebben wij toen een taxi geregeld. Die bracht ons ons helemaal naar boven voor maar vijf euro. Geweldig was dat. Zeker toen ik de gezichten van de anderen zag boven op de berg. We hebben genoten van het prachtige uitzicht over de oude stad. Met hulp van een wandelstok en een reling langs de weg ben ik lopend naar beneden gegaan. Dat ging prima. Wat was ik trots op mezelf!

Het uitstapje naar Tallinn’s Song Festival Grounds op lichtglooiend festivalterrein met sneeuw was voor mij helaas echt te risicovol. Vanuit de verte bekeken en beluisterden we onze reisgenoten.

20160224_153754

We hebben in Estland vier concerten gegeven. We reisden het hele land door met bussen, van hotel naar hotel. Een heel gedoe dus. Als de afstand van het hotel naar het concertgebouw voor mij te groot was, werd er een auto geregeld. Het was een grandioze ervaring en ik had dit voor geen goud willen missen. Het is me gelukt doordat ik van alle kanten hulp kreeg. Had ik in die tijd de Agilium Freestep brace maar gehad (die kwam voor mij pas later). Dan was er nog meer mogelijk geweest in Estland. Maar ik ben dankbaar voor de hulp van anderen en trots op mijn doorzettingsvermogen. Het was een tournee om nooit te vergeten.

Tot de volgende keer, Anne-Miek

Blogs van Anne-Miek
Hier vind je alle blogs van Anne-Miek

 

 

3 gedachten over “Op tournee in Estland (blog 4)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *